Çocukların dünyasında sıradan görünen bir engel, bazen yepyeni bir oyunun başlangıcı olabilir. Yetişkinler bir etkinliğin nasıl yapılacağını önceden planlarken çocuklar aynı etkinliğe hiç düşünmediğimiz bir açıdan yaklaşabilir. Belki de onlardan öğreneceğimiz en önemli şeylerden biri, her zaman bizim belirlediğimiz yolun tek doğru yol olmadığını hatırlamaktır.
Cimnastik çalışmalarında parkurları çocukların yaşlarına ve gelişim düzeylerine uygun şekilde hazırlıyorum. Amacım onların hem hareket etmelerini hem de yeni beceriler kazanmalarını sağlamak. Ancak bazen çocukların kendi fikirleri, hazırladığım çalışmaya hiç hesapta olmayan bir yenilik katıyor.
Bir gün hazırladığım parkurda çocukların bir engeli takla atarak geçmeleri gerekiyordu. Çocuklardan biri engelin önüne geldiğinde takla atmak yerine yuvarlanmayı tercih etti. Onun bu seçimi diğer çocukların da çok hoşuna gitti. Bir anda parkurun en eğlenceli bölümüne dönüşen bu hareket, sonraki çalışmalarımızda da yerini aldı. Artık o parkuru kurduğumda çocuklar sonuna mutlaka yuvarlanma hareketini eklememi istiyor.
Bu küçük olay bana bir kez daha gösterdi ki çocuklar bazen bizim planlamadığımız yollarla da öğrenebilirler. Üstelik yuvarlanırken yalnızca eğlenmiyor; bedenlerini kontrol etmeyi, hareketlerini yönlendirmeyi ve mekânı kullanmayı da deneyimliyorlar. Elbette her hareketin çocuğun gelişim düzeyine uygun ve güvenli bir ortamda yapılması gerekiyor.
Günlük yaşamda da çocukların zamanını çoğu zaman biz planlıyoruz. Hangi etkinliğe katılacakları, ne öğrenecekleri ve nasıl davranacakları konusunda sürekli yönlendirmelerde bulunabiliyoruz. Oysa her anı yetişkinlerin belirlediği bir programa dönüştürmek, çocukların kendi fikirlerini geliştirmelerine ayrılan alanı daraltabilir.
Bu, çocukları tamamen kendi hâline bırakmak anlamına gelmiyor. Yetişkinin rehberliği ve güvenliği sağlama sorumluluğu her zaman önemli. Ancak bazen hemen müdahale etmek yerine çocuğu gözlemlemek, fikrini dinlemek ve denemesine fırsat vermek de öğrenmenin bir parçasıdır.
Anne babalar ve eğitimciler olarak çocukların her önerisini uygulamak zorunda değiliz; fakat onları dinlemeye değer bulduğumuzu hissettirebiliriz. Çünkü bir çocuğun fikrinin dikkate alınması, kendini ifade etmesine ve yaptığı işe daha fazla katılım göstermesine yardımcı olabilir.
Bazen en güzel öğrenme fırsatları, bizim önceden hazırladığımız planlarda değil, çocukların o plana kattıkları küçük değişikliklerde saklıdır. Onlara yalnızca doğru yolu göstermek değil, yeni yollar keşfedebilecekleri güvenli alanlar sunmak da bizim sorumluluğumuzdur.
Nurgül Eren
Cimnastik Eğitmeni | Spor ve Çocuk Gelişimi
Yorumlar 0